Kitap Baskı Fiyatı Hesapla Kitap Başvurusu Yap Alo Bilgi: 0 555 089 32 62ÜYE GİRİŞİSEPETİM
Üye Girişi
Giriş
Beni Hatırla
Yeni Üyelik Kaydı
Hizmetlerimizden faydalanmak ve kayıtlı üye olmak için başvuru yapın.
Hemen Üye Ol
Üyelik Hizmetleri
AnasayfaYayınlanan KitaplarAnıTürk Yurdu Balkanlar
ARA

Türk Yurdu Balkanlar

Mostar'dan Selimiye'ye bizim diyorlar

47%
İndirimli
16.96 TL
Yazar Cevat Çırak
Piyasa Fiyatı 32.00 TL
Satış Fiyatı 16.96 TL
ISBN / Yayınevi 978-625-7190-62-6 Tilki Kitap Yayınevi
Kitap Türü Anı
Kitap Bilgisi Dili Türkçe, 222 Sayfa, Genel Seri 1598, 135 X 195 mm, Basım Yılı 2020
İç Sayfa Kağıt Türü Enso, Siyah Beyaz, 60 gr, Font Minion Pro 10-11 Punto
Kapak Cilt Renkli, 1. Hamur, 240 g, Amerikan Cilt, Mat Selefon
Editör Leyla Meryem Han
Son Okuma Selim Asaf
Mizanpaj Tuğba Altınöz
Kapak Tasarım Emrah Ayrılmaz
Bu ürünü kredi kartı veya EFT/havale yöntemiyle 16.96 TL'ye satın alarak, kendiniz veya başkası adına sipariş verebilirsiniz. Mesai günleri içerisinde saat 12:00'a kadar verilen siparişler aynı gün kargoya teslim edilir.
Balkan savaşlarından sonra Balkanlarda yaşayan Türklerin kaderleri sanki yeniden yazılıyor gibiydi. Milliyetçilik akımının yükselmesi ve değişen Balkan coğrafyası Balkan Türklerini tekrar çileli zahmetli bir yolculuğa çıkartıyordu. Türklerin ilk ana vatanı sayılan Balkanlarda istenmeyenler olarak işaretlenmişlerdi sanki. Beş yüz yıldan fazla kardeşçe ve birlikte yaşadıkları milletler dış güçlerin kışkırtmasıyla aklına gelen her türlü kötülüğü Türklere reva görmeye başlamışlardı. Balkan Türklerine tek bir kurtuluş kapısı vardı, anavatan. Türkiye`ye göç etmekten başka çareleri yoktu. Adem bey de işte bu yüzden malını mülkünü satmış, atasının mirası olan topraklara veda etmeye çalışıyordu. Adem bey aslında şanslıydı, Romanya da yaşayan Türkler diğer Balkan ülkelerindekilere göre daha rahat ve sıkıntısız bir yaşam sürüyorlardı. Gene de ben çocuklarımı ana vatana atayım da, bir şekilde yeni bir düzen kurarız diye düşünüyordu. Vapurun sireni Adem beyi daldığı serin sulardan çıkardı ve kendine getirdi. Gemi personeli halatları sökmüştü, vapur harekete hazırdı. Limana uğurlamaya gelenlerin ağlaşmaları ile vapurdaki ağlaşma sesleri ortamı ağırlaştırmıştı. Adem bey bir an önce vapurun limandan uzaklaşmasını istedi. Onu ve ailesini yolcu etmeye gelen kimse olmadığını bildiği için vapurun bir an önce hızlanmasını ve ufukta kaybolmasını istiyordu. Birde hanımın ve çocuklarının yanında ağlamak olmazdı. Erkek adam ağlamazdı, öyle öğretilmişti de Adem bey zor tutuyordu kendisini. Gemi limandan uzaklaştıkça limanda el sallayan insanlar küçülüyordu. Adem beyin ise yüreğindeki sızı vapur ana karadan uzaklaştıkça, yol aldıkça daha çok büyüyordu. Allahtan büyük bir curcuna kopuyordu da kimse gözlerimden akan göz yaşlarımı fark edemiyor diye düşünüyordu ama, herkes aslında her şeyin farkındaydı. Sonra kendi kendine dedi ki bugün ağlamayacaksın da ne zaman ağlayacaksın bre Adem. Sanki erkeklerin ki kalp değildi, neden bize böyle şeyler öğretiyorlar ki diye mırıldanır gibi oldu. Sonra istem dışı erkekler de ağlar dedi, ama sonra gene içinden ne yapıyorum ben yahu dedi, ama nasıl oluyorsa artık daha fazla kendini tutmaya çalışmadı. Etrafından hiç çekinmeden adeta içini temizlercesine yıllardır biriktirdiği göz yaşlarını dışa akıtıyor, hüngür hüngür ağlıyordu. İçi acıyordu. Kolay mıydı, daha geçen yıl babasını Köstence topraklarına emanet etmişti, anası, dedesi, ataları hep bu topraklarda gömülüydü, bunca yıllın hatırı kalırdı, ağladıkça ağladı, göz yaşı sel olup aktı aktı, sanki hiç bitmeyecek gibi yürekler parçalandı, can garip, can çaresiz ve suskundu. Adem ağa yutkundu, ağladı, saklamaya çalıştıkça ağladı yutkundu, nasıl ağlamasındı, can paramparçaydı. Artık gizlemek saklamak umurunda değildi. Sonra doya doya içini çeke çeke içinden geldiği gibi, kalbinin sesinin istediği gibi göz yaşı dökmeye devam etti. Romanya Köstence kasabası atalarının topraklarıydı, çok seviyordu, ama çaresiz ayrılık anı gelmişti, hiç aklına gelmeyen olaylar yaşıyordu. Bu göz yaşları bir çağı kapatan ve yeni bir çağ açan göz yaşlarının uç beyleriydi. Kartlar yeniden karılıyor, olan yollara düşen Türk çocuklarına oluyordu. Balkanlarda tüten Türk evlerinin ocaklarının bacaları artık tütmüyor, bacalarından duman çıkmıyor bir bir söndürülüyorlardı. Tarihçiler zalimlerin zulmünü kömür karası bir kalemle tarihin kalın defterine not olarak düşüyordu. Türkler Balkanlarda istenmiyorlardı.
©2008 - 2021, Tilki Kitap / Kitap Şeyleri ortak iştirakidir.
Tilki Kitap : Çamlık Mahallesi, İkbal Caddesi, Dinç Sokak, No:25, Er Plaza İş Merkezi, K:1, D:2, Şerifali/Ümraniye/İstanbul
M. Hizmetleri : 0 555 089 32 62
Fax : 0 850 304 22 03
Telefon : 0 850 304 22 03
E-Posta : [email protected]

Numaranızı Yazın Sizi Arayalım

0%