Sen Yıldızları topla Çocuk..

Sen yıldızları topla çocuk

Ben seni omuzlarımda taşırım

Sen balonlarınla hayallerine uç

Ben seni hep severim çocuk

Gözlerine  yaş  düşmesin

Ben yerine hıçkırarak ağlarım çocuk

Sen bol bol şanslı ol

Ben şanssızlığa alışığım çocuk

Gül oyna yıldız dağıt karanlıklar dağılsın

Sevgi yücelsin sevgi seninle yücelsin

Sen çiçek topla çocuk

Ben gül bahçesi olmaya hazırım

Sevgi seninle olsun çocuk

Sevgiyle.. Sevgiyle

Butik bir cinayet romanı. Komşuluk ilişkilerinin bittiği yerde yabancılaşma başlar. Her yabancı tanış olana kadar tekin değildir. Dikkatle gözlenmeli, davranışları elekten geçirilmelidir. 
Komşuluk ilişkileri kendiliğinden gelişmez. Önce karşılıklı güven duygusu oluşmalıdır. Bir taraf gizemli ve davranışları öngörülemez olursa diğer tarafta geriye çekilme başlar. İletişim zayıflar ve aradaki boşluk başka kişiler tarafından doldurulur. Sonrasında başkalaşan, soğuyan ve uzaklaşan kişilerin aralarına sızan birileri temel ahlak kurallarını rahatlıkla bozabilir. Böyle biri hayatınıza temas ettiğinde artık düzelmeyecek kırgınlıklar, telafi edilmeyecek kayıplar sizi ömür boyu sürecek bir kaosun içine çekmiş olur. 
B-1 Blok’ta yaşanan bir cinayet. Birbirlerine uzak duran daire sakinlerinin arasına kolayca sızan yeni bir misafir. İnsanların hayatlarında biriktirdikleri onlarca acı. Bu acıların dışa vurumu. Hamza, Havva, Latife, Pakize ve Adya. Aynı ortak alanları kullanan, birbirlerini tanımayan yabancılaşmış komşular. 
Bu kitapta, yaşlı bir kadın cinayetini çözerken uzun yıllar Anadolu insanının kimliğinin bir parçası olan komşuluk ilişkilerinin bitmek üzere olduğunu görecek, bir kültürün yok olmaya ne kadar yaklaştığını hissedeceksiniz. Ve tabii ki sevginin olmadığı yerde başlayan kötülükleri. 
Unutmayın; sevginin olmadığı yerde kötülükler hüküm sürer. İyilik yapın. Muhakkak kazanan sevgi olacaktır.

Bazı insanlar hayata geriden başlar. Kimi ailesinden yaralıdır, kimi çevresinden… Kimi sevilmek isterken kaybolur, kimi sevmeyi sahip olmak sanır. Umutla korkunun karıştığı bir yerde, geriden başlayan insanların hayatları kesişir. Bazı bağlar gerçekten kalptendir, çünkü arkadaşlar seçilmiş ailelerdir. Peki kesişen hayatlarda aşk bağımlılığa, sevgi takıntıya dönüşürse ne olur?

Yanlış sevgiler, yarım kalmış çocukluklar, yaralı yetişkinler… Görmezden gelinen işaretlerin, geç kalınmış fark edişlerin bedeli ödenmeli midir?

Yalnızca sayıdan ibaret olmayan kadınlara adanmış bir hikâye.

Derinlik, okuyucusunu insan zihninin en karanlık, en kırılgan ve en tehlikeli yerlerine götüren, psikolojik gerilimi yüksek ve nefes kesen bir roman.

Her sayfada artan tansiyon, her bölümde çözülemeyen bir sır…

Ve en sonunda şu soruyla baş başa bırakır:

“İnsan en çok neden korkar? Gerçeklerden mi, yoksa kendi içindeki sessiz çığlıktan mı?”

Travmanın, yalnızlığın, arayışın ve tutunma çabasının çarpıcı bir anlatımı…

"Zaman, bazen en büyük yaraları iyileştirmez; sadece onları saklamayı öğretir."

On yıl önce o karanlık gecede bir ev alevler içinde küle dönerken, bir ailenin kaderi de o yangının dumanlarına karışıp gitti. Firdevs için o gece, kahraman babasının vedası ve çocukluğunun bitişiydi. Annesi Ela içinse yüzünde ömür boyu taşıyacağı bir nişan, ruhunda ise dünyadan sakladığı devasa bir sessizlikti.

Tozlu raflardan çıkan bir günlük, küllendiği sanılan yangını yeniden alevlendiriyor. Firdevs, babasının hatırasına sarılmaya çalışırken annesinin yüzündeki yanık izinin ve sustuğu gerçeklerin ardındaki o korkunç ama bir o kadar da yüce bedelle yüzleşiyor.

ELA, bir ailenin on yıl süren sessiz direnişini, vicdanın puslu labirentlerini ve bir babanın görünmez kahramanlığını anlatan sarsıcı bir "hakikat" arayışı.

Sevginin, ihanetin ve küllerinden yeniden doğmaya çalışan insanların romanı…

Çünkü bazen gerçek, inanmak istediğimiz yalandan çok daha yakıcıdır.

Aşkın, intikamın ve kaybolmuş ruhların birbirine dolandığı bu hikâyede… Hiç kimse sandığınız kişi değil.
 

Bir adamın dokunduğu herkesin kaderi değişir…
Levent Özkan’ın hayatına giren kadınlar, önce onun ışığıyla büyüleniyor; sonra o ışığın aslında bir yangın olduğunu fark ediyor.
Karya'nın küle dönen hayalleri, Merve ve Sinem’in kırılmış aileleri, İrem’in sönmeyen öfkesi, Nazlı’nın masum yüzünde saklanan sırlar…
Ve bir gece…
Alevler şirket binasını sararken, insanları yalnızca ateş değil; pişmanlık, karanlık ve susulmuş gerçekler de yakıyor.
Ertesi gün medya tek bir şey konuşuyor:
Levent Özkan öldü mü, yoksa kaçtı mı?
Fakat dünyanın bilmediği bir sahne var:
Karayipler’in ışıltılı boşluğunda sürüklenen bir yelkenli…
Sessizliğin içinden yükselen bir viski kokusu…
Yanında suya gülerek atlayan genç bir kız…
Ve uzaklara dalmış gözler.
Belki yaşamıştır.
Belki ölmemiştir.
Belki içimizdeki en tehlikeli soruyu sorabilmek için gitmiştir:
“Küllerin arasında gerçekten kim kurtulur?”
Karanlıkta Bıraktığın Ben, bir roman değil;
Aşkın karanlık yüzünü, intikamın sessiz adımlarını, affetmenin imkânsızlığını ve insanın en gizli yanını anlatan bir yolculuk.
Kitabı kapattığınızda, göğsünüzde bir ağırlık, zihninizde tek bir cümle kalacak:
“Hâlâ bir yerlerde yaşıyor olabilir…”
 

Her gölgenin bir sahibi vardır.
Ama bazı gölgeler, sahibini çoktan bırakmış… yeni bir bedene yerleşmiştir.

Arat Ruh ve Sinir Hastalıkları Kliniği yıllardır sessizdir, ama sessizlik bu binada bir huzur değil; bir uyarıdır.
Merve Arat, ailesinin karanlık mirasını devralmak için hastaneye döndüğünde, geçmişten yalnızca anılar değil, unutulmuş hakikatler de uyanır.

Gizem’in bilekliğinin bodrumdan çıkmasıyla başlayan küçük bir titreşim, çok geçmeden büyük bir depreme dönüşür:
Çocukluğundan silinen yüzler…
Babası ile Serkan’ın yarım kalmış hesapları…
Ceyda’nın aynasında görünen küçük bir kız çocuğu…
Duvarların içinden konuşan bir ses…
Ve en masum görünen hastada bile kendini tekrar eden aynı cümle:

“Yer aç…”

Merve, Gizem’in gerçek kimliği, babasının kırmızı defteri ve bodrumdaki numarasız kapı arasında ilerledikçe, hem kendi ailesinin hem de kliniğin asıl neden kurulduğunu keşfeder:

Bu bina, sadece ruh hastalarının değil…
gölge taşıyanların sığınağıdır.

Çocukluğun çığlıkları, dededen toruna geçen sırlar, yanlış tedaviler, yarım kalmış yüzleşmeler ve duvarların arasına sıkışmış sesler…

Sonunda Merve şunu anlar:
Bazı kayıplar geri dönmez.
Bazıları ise hiçbir zaman gitmemiştir.

Kayıpların Gölgesi, bilinçaltının en karanlık odalarına, aile mirasının görünmez yüküne ve gerçeğin gölgeyle iç içe geçtiği bir dünyanın kapılarına açılan soluksuz bir psikolojik gerilim romanı.

Kapıyı açmak cesaret ister.
Ama ardındakini taşımak…
bambaşka bir bedel.

Belki de bu hikâyedeki her şey gerçektir. Size anlatmam gereken; iyiyle kötünün, karanlıkla aydınlığın bir arada olduğu bir dünya… Karanlıktan ve kötülükten, çevrenizdeki herhangi bir insanın hayatınıza yaptığı küçücük bir dokunuşla beyazlığa, iyiliğe; hastalıktan şifaya ulaşmanın mümkün olduğudur.
Tıpkı yin-yang simgesinde olduğu gibi, insanın içinde hem iyilik hem kötülük vardır. Ama bu duyguları farklı varlıklarla harmanlayarak sunmak gerekir. Hayat, her masalın iyilikle bitmediği; sabrederek ve mücadele ederek ilerlemenin gerektiği bir serüvendir. Bu yolda, size yardım etmek için gelen insanların desteğiyle güçlenirsiniz. İç dünyanızdaki savaşa son verebilirsiniz.
Hayat gerçektir; insanlara küçük dokunuşlarla umut vermek, onları güçlendirmek ve yeniden varoluşlarına tanıklık etmek ise iyiliğin kötülüğü yenmesine benzer.
 

     Kur’an bize yeter diyen zatlar Resulullahın (s.a.v.) Kur’an tefsirini kabul etmiyorlar, ama kendileri Kur’anı açıklamak için “Kur’an Tefsiri” adı altında yüzlerce kitap yazmışlar. Örneğin biri 80 kitap, biri 30 ciltlik Kur’an Tefsiri, biri 36 kitap yazmış. Kur’an bize yeter diyenlerin diğerleri de çok sayıda kitaplar yazmışlar. Oysa Kur’anı Kerîm, ne yapacağımızı emreder, Hadis-i Şerif ise nasıl yapacağımızı öğretir.       

     Madem Kur’an dışında kaynak kabul etmiyorsunuz ve Sünneti/Hadisi inkar ediyorsunuz. Bu yazdıklarınızı ne ile açıklayacaksınız? Hem tek kaynak Kur’an diyeceksiniz hem de ciltlerle Kur’anı açıklamaya çalışacaksınız, hem Kur’anı tefsir eden hadisleri yok sayacaksınız, hem de kendi hadislerinizle Kur’anı açıklayacaksınız. Bu ne biçim çelişki!

Gökyüzü bazen yalnızca bir mesafe değil, bir sınavdır.

Kaptan pilot Merve Taşkıran, iki çocuğuna verdiği bir sözle uçağına biner:

“Sizi asla bırakmayacağım.”

Ancak binlerce metre yüksekte, bir mermiyle parçalanan bir uçak ve bozulan tüm sistemler, bu sözü imkânsız kılar.

Yeryüzünde onu bekleyen iki çocuk, havada ise yüzlerce yolcu…

Merve, artık yalnızca bir pilot değil, herkesin annesi olmak zorundadır.

MAYDAY DÜŞÜYORUZ! bir uçağın düşüşünü değil, bir kadının yükselişini anlatır.

Korkuya karşı cesareti, kader karşısında insan iradesini ve anneliğin sarsılmaz gücünü…

Bu roman, gökyüzünde geçen bir mucizedir.

Sevdiğiniz birine iyi niyetle yaklaşırken, farkında olmadan onu bireysizleştirdiğinizi hiç düşündünüz mü?

Birini koruma çabası, bazen onun için görünmez bir engel olabilir.

Bu kitap, üniversite öğrencileri için güçlü bir kaynak olurken alanda çalışanlar ve farkındalık kazanmak isteyen bireyler için ise “Nerede yanlış yapıyoruz?” sorusuna ışık tutan etkili bir rehber sunuyor.

Saha gözlemlerine, bilimsel verilere, SPSS analizlerine ve yirmi iki yıllık mesleki deneyime dayanan bu kitap; cinsiyetsizleştirme, toplumsal cinsiyet rolleri, iletişim hataları, erişilebilirlik eksikleri, mahremiyet ihlalleri ve istihdam eşitsizlikleri gibi çoğu zaman üzeri örtülen gerçekleri adım adım ortaya çıkarıyor.

Bir yanda sahadan gerçek tanıklıklar, diğer yanda ölçülebilir bulgular…

Bu harman, kitabı yalnızca bir anlatı olmaktan çıkararak farkındalık yaratan, dönüştüren ve çözüm öneren bir rehbere dönüştürüyor.

Bu kitap, “herkes gibi olmak” zorunluluğunu değil; herkesin kendisi olabilme hakkını savunuyor.

Dilerim bu sayfalar, yalnızca bilgi vermekle kalmaz; düşüncelerimizi, dilimizi ve pratiklerimizi değiştiren küçük başlangıçlara dönüşür.

Simone’nin içini bir hüzün kapladı, sanki kelimeler onu dinlemiyordu. Ama Nokta ve “Matnar” sayesinde bir şey öğrenecekti: Her kelime önce biraz şaşırır, sonra yolunu bulur…

Simone ve arkadaşlarıyla “Potrakal Krallığı”nda bir maceraya hazır mısınız?

Aşk bazen denizin kıyısında başlar ama dalgalar onu sonsuza taşır…

Elif, yıllar önce kalbinde iz bırakan aşkı Aras’ı kaybetmiştir. Ne kadar unutmaya çalışsa da denizin sesi her defasında onu geçmişe çağırır. Bir gün sahilde bulduğu gizemli bir taş kapı, Elif’i hem eski yaralarına hem de kaderini yeniden yazacağı bir yolculuğa sürükler.

Denizin fısıltılarında Aras’ın yankısını duyar. Gerçekle hayalin, kayıpla umudun iç içe geçtiği bu yolculukta Elif, aşkın yalnızca bir an değil bir ruh hâli olduğunu öğrenecektir.

Bazı hikâyeler biter… Ama bazı aşklar dalgalarla yeniden geri döner.

Ruhumun Derininde aşkın, kayboluşun ve yeniden doğuşun tuz kokulu hikâyesi…

ARKA KAPAK ESERİN SON SAYFASI OLACAKTIR.

“İlkokulda Akçadağ Öğretmen Okulunu kazandım. Sözlüde elendim.

Ortaokulda Diyarbakır’da girdiğim askerî okulun imtihanına dört kişi gitmiştik. Tek ben kazandım ama gidemedim. Nüfus cüzdanındaki adreste bulunmadığım için kaybettiğimi aylar sonra öğrendim.

Liseden sonra Hava Harp Okulunu kazandım. Gidemedim.

Hayatın benim için hangi yolu çizdiğini bilmiyordum. Ben istediğim kadar zorlasam da olmayınca olmadı.”

Kapılar bir bir yüzüne kapanırken kaderin dayatmasına boyun eğmeyen bir gencin kendi yolunu çizme hikâyesi…

Ali S. Coşkun’un yaşam öyküsünü soluksuz okuyacaksınız.

"Aynı toprak, iki çocuk, tek kader."

Biri yoksulluğun içinde doğdu.

Diğeri gücün ve ayrıcalığın gölgesinde büyüdü.

Umut, okumak isteyen bir çocuktu.

Aydın ise sorgulamayı öğrenen bir oğul.

Aynı topraklarda, aynı düzenin içinde;

Biri, boyun eğmesi beklenenlerin; diğeri, hükmetmesi öğretilenlerin tarafındaydı.

Bu roman, iki farklı hayatın kesiştiği yerde; şiddetin, sınıfsal adaletsizliğin ve sessiz kalmanın nasıl kuşaktan kuşağa aktarıldığını anlatıyor.

Bir annenin suskun direnciyle, bir çocuğun inadıyla ve vicdanını kaybetmemeye çalışan bir başka çocuğun iç hesaplaşmasıyla…

Umut Aydın, okumanın bir kurtuluş, vicdanın bir tercih, umutla aydınlığın ise yan yana yürüyebileceğini hatırlatan güçlü bir roman.