SEVGİSİZLİK GİRDABINDAN ÇIKIŞ

Kapkaranlık ve birbirine dolanmış, çözülmez sandığım kördüğümlerimi sabırla parmaklarımın ucunda gevşeten sensin. Düştüğüm o derin, yankısı bile ürküten kuyulardan minik ellerinle tutup çekerek beni yeniden ışığa alıştırdın. İçimde biriken boğuk nefeslerin arasına sıkıştırdığım sigaranın gözlerimi yaşartan dumanını dağıttın; göğsümdeki ağırlığı usulca araladın. Sevgisizliğin girdabında kendi etrafımda dönüp dururken, gönlümü engin ve sakin denizlere bıraktın.

Tunçla kaplı, içine kimsenin giremeyeceğini sandığım kalbim yorgunluktan kabuğuna çekilmişti. Sen o sertliğin karşısında geri durmadın; kapıyı zorlamadan, kırmadan, sadece varlığınla içeri sızdın.

Kalbimi tutup içine aldın; ürkek yanlarımı saklamama gerek bırakmadın.

Deli dolu, susmak bilmeyen zihnimin fırtınalarına katlandın. Taşkın düşüncelerimden, bitmeyen sorgularımdan, karanlığa meyleden taraflarımdan kaçmadın. Beni düzeltmeye çalışmadan, eksiltmeden, olduğum gibi sevdin.

Ve şimdi biliyorum: İnsan bazen bir başkasının sabrında yeniden doğar. Senin sabrında, senin şefkatinde yeniden nefes buldum.

Define Peşinde Bir Ömür: Macera Başlıyor!
Fuat ile Mesut... Define merakı söz konusu olduğunda akan suları durduran, ayrılmaz iki dost, iki kafadar.
Sıradan hayatları, Mesut’un dedesinden kalan eski bir cam şişeyle bir gecede tamamen değişir. Şişenin gizemli derinliklerinden çıkan ilk harita, onları alışılmışın çok ötesinde bir serüvenin içine fırlatır. Çünkü bu haritalar, bildiğiniz o klasik, üzerinde sadece bir "X" işareti olan haritalara hiç benzemiyor; her biri çözülmeyi bekleyen akıl almaz bulmacalar, şifreler ve sırlarla dolu!
Çözülen her gizem bir sonrakinin kapısını aralıyor, labirente dönen bu haritalar zinciri iki dostu tehlikeli ama bir o kadar da heyecan dolu bir girdabın içine çekiyor. Adım adım takip ettikleri bu gizemli izler, onları her seferinde soluk soluğa kalacakları yeni bir maceraya sürüklüyor.
Peki, bu tehlikeli oyunun sonunda iki kafadar büyük ödüle ulaşıp hayallerindeki zenginliğe kavuşabilecek mi? Yoksa gizemlerin arkasında onları çok daha büyük bir sürpriz mi bekliyor?
Gizem, dostluk ve dinmek bilmeyen bir heyecan... Sayfaları çevirmeye hazırsanız, macera başlıyor!
 

Çığlık acının sesi, iç çekiş hayıflanmanın ifadesidir. Gözyaşı durduk yere akmaz.

Her sebebin bir uzantısı, her değişimin sarmal bir yankılanma huyu var.

Dün artık bugün olmasa da zaman tüm olup biteni hafızasına kayıt etmeye devam ediyor.

Kimsiniz siz, ne istiyor, ne yapıyor, nerede duruyorsunuz? Kattıklarınızı, heba ettiklerinizi düşünün.

“Hüznüm sana emanet” de bir sürecin hafıza kartı olmuş. Tanıklık namustur diyor.

Meraklı, bahçedeki kocaman dut ağacına her baktığında içi kıpır kıpır olur.
“Acaba en tepesine çıkabilir miyim?” diye düşünür durur.

Defalarca dener, düşer ama vazgeçmez!
Bir sabah cesaretini toplar ve dut ağacına yeniden tırmanmaya karar verir. Bu kez başarmak üzeredir ki bir ses duyar:

“Batırma tırnaklarını… Canım acıyor!”

Meraklı şaşkına döner çünkü dut ağacı konuşmaktadır!
Üstelik bu yolculukta yalnız değildir: Güneş, bulutlar ve rüzgâr bile ona kendilerini anlatır.

“Meraklı ve Dut Ağacı” doğayı dinlemeyi, keşfetmeyi, cesaret etmeyi ve öğrenirken büyümeyi anlatan sıcacık bir hikâye.
Kim bilir? Belki sen de bir gün, bir ağacın fısıltısını duyarsın…

SULAR YÜKSELMEYE BAŞLADI EY YOLCU!

DALGALI SULARA KAPILIP, GİRDAPLARA DÜŞÜP KAYBOLMAK

SENİN AKİBETİN OLAMAZ.

SEN LİLİTH’İN DEĞİL, NUH’UN NESLİSİN;

O HÂLDE HEMEN GEMİYE BİN VE

İNSANLARI TUFANDA YOK OLMAKTAN KURTAR!

GÜNÜMÜZÜN TUFANI; YENİ DÜNYA TUFANI’DIR.

BU TUFAN’A EN UYGUN GEMİ İSE “FARKINDALIK GEMİSİDİR”

İLK FARKINA VARILACAK HAKİKAT İSE ŞUDUR;

“DAHA YAŞANILABİLİR BİR DÜNYA İÇİN

İNSAN İNSANIN KURDU DEĞİL;

YURDU OLMALIDIR”

TIPKI ANADOLU GİBİ…

SOSYOLOG MURAT ÖZGÖKÇE

Rüzgâr bir gün bütün renkleri toplar. Ama umut, iyilik ve sevgiyle karşılaşan renkler yeniden ortaya çıkar. Çünkü sevgi, dünyayı yeniden renklendirecek kadar güçlüdür.

ARKA KAPAK

Akşamüzerleri yürüyüşlerimizi Moda Koyu’na bakan parkta yapıyoruz. Gezintiye çıkarılmış köpekler, denize atlayıp sahiplerinin fırlattığı pet şişeleri bir görev aşkıyla geri getiriyorlar. Kediler kıyı boyunca yapılan kaya dolgunun boşluklarında yaşıyor, kayaların üzerinde güneşleniyorlar. Kargalar, lodos dalgalarıyla sahile vuran birikintilerde deniz mahsulleri ile besinlerini çeşitlendiriyorlar. Karadaki yaşam denize kayıyor sanki.

Siyah minik gövdeleri ve beyaz gagalarıyla karabatak yavruları Kurbağalıdere ağzında ölü dalgaların dinginliğinde dalış talimleri yapıyor. Moda iskelesine doğru ise bembeyaz genç martılar, kâğıttan kayıklar gibi dalgaların hareketine kendilerini bırakmış, inip çıkıyorlar.

Açıklarda yelken eğitimi gören çocukların minik tekneleri kelebekler gibi rüzgârda oraya buraya uçuşuyor. Biz de artık yetmişimize yaklaşıyoruz, ikinci çocukluğumuzu yaşamaktayız. Bu eğitimi almak için ikinci fırsatı kaçırmamalıyız. Karadan denize inmenin tam zamanı. Kediler bile indikten sonra…

Toprak Tencere, küçük bir tencerenin büyük bir değişime nasıl öncülük ettiğini anlatan bir masal. Bu masal, gösterişin her zaman doğru seçim olmadığını hatırlatır. Doğal ve faydalı olanın değerini anlatır. Çocukları düşünmeye, sorgulamaya ve doğru kararlar vermeye davet eder.

Gösteriş uğruna bazen gerçekleri fark etmemek yanlış kararlar alınmasına sebep olabilir. Bilgelik, cesaret ve alçak gönüllülüğün ön plana çıktığı bu masal, çocuklara gerçek değerin dış görünüşte değil, faydada ve akılcı seçimlerde saklı olduğunu anlatıyor. Bunun yanı sıra doğal yaşamın ve kaynakları bilinçli kullanmanın önemini de eğlenceli bir dille hatırlatıyor.

Sayfaları çevirme zamanı! Acaba küçük bir toprak tencere, koca bir krallığın kaderini değiştirebilir mi? Keyifli okumalar dilerim.