Ben İnebolu’lu koca Muhittin Reisin oğlu Mübaşir Gazi Mehmet. Sabahın erken saatlerinde; Bay Nazım Hikmeeeet! ,Bay Necip Fazıııl!, Bay Sabahattin Aliiii!, Bay Hikmet Kıvılcımlıııı! diye seslendiğimde zifiri karanlık bir kasvet, derin bir sessizlik çökerdi Adliye koridorlarına… Taşıyamıyor artık yorgun omuzlarım bu kasvetli ağır yükü… Fırsat bulduğumda bir kuytuya çökerdim gözlerimde yaş, kalbimde hüzün.

      Sen ey  Gazi Mübaşir Mehmet! Sen şimdiye kadar iyi adam oldun. İyi adam oldun da ne oldu? Vatana faydan oldu lakin Millete ne faydan oldu? Bundan böyle dillere destan bir kötü adam olacağım. Görün bakın neler olacak neler? Ben kötü adam olmadan önce canımı  bir Cellada borçluyum. Şu işe bakar mısınız?  Canımı bir Cellat kurtarıyor  kötü adam olmadan önce…  Bir türlü kötü adam olamadım gitti.